บทกวีธรรมนิยาม

ธรรมนิยาม

สิ่งนั้น ยิ่งใหญ่ กว่าใดหมด
สิ่งนั้น หลั่งรินหยด มิหมดสิ้น
สิ่งนั้น สร้างไม้ร่ม สร้างลมริน
สิ่งนั้น สร้างแผ่นดิน สร้างน้ำมา

สิ่งนั้น สร้างล้าน เผ่าพันธุ์สัตว์
สิ่งนั้น สร้างป่าชัฏ สร้างซอกผา
สิ่งนั้น สร้างมนุษย์ สร้างเวลา
สิ่งนั้น สร้างดินฟ้า เทวา พรหม

สิ่งนั้น ก็เป็น อยู่เช่นนั้น
สร้างสวรรค์ สร้างนรก ยกแล้วถล่ม
ปล่อยให้เปลี่ยน เปลี่ยนในปล่อย ลอยในลม
ปล่อยเกิดตาย ข่ายลุกล้ม ในลมเวียน

สิ่งนั้น เหมือนผู้ใหญ่ ที่ใจว่าง
สิ่งนั้น สอนคลายจาง ไม่สอนเขียน
สิ่งนั้น สอนรู้ ไม่สอนเรียน
สิ่งนั้น สอนแนบเนียน ไม่คิดเงิน

สิ่งนั้น ก็เป็น อยู่เช่นนั้น
ทำสรรพสิ่ง แปรผัน ดั้นผิวเผิน
ไม่โกรธา ไม่ล่วงล้ำ ไม่ทำเกิน
สรรพสิ่ง ได้ดำเนิน เดินเปลี่ยนแปลง

กายเจ้า ก็แค่ ความสั่นสะเทือน
กลุ่มสสาร ไหวเคลื่อน เลื่อนตำแหน่ง
ใจเจ้า แค่ตัวรู้ชัด ผัสสะแรง
กลุ่มพลังงาน ที่แกว่ง อยู่ในกาย

เมื่อเจ้ารู้ สิ่งนั้นใหญ่ ไม่มีเจ้า
คำใดเล่า เจ้าจึงเห็น ปักหมุดหมาย
ให้สมดุล ต่อเนื่อง และผ่อนคลาย
อ่านนิยาย ในคำสั้น เช่นนั้นเอง

ณัฏฐวัฒน์ สุดประเสริฐ
สงขลา ประเทศไทย
๑๗/๔/๒๕๕๖
๒๐.๐๘ น.